ANG MGA LALAKE TALAGA, OO
(tugon kay redrope)
by xristel






Ano ba itong si redrope?

Kaming mga babae na naman ang nakita. Lalake, agrabyado. Lalake,
kinakawawa. Lalake, hindi maintindihan. Hmmp, parang masyado yatang nagisa
ang mga kabaro ko.

Tungkol sa pagiging patas sa ngalan ng pag-ibig, kami naman ang laging
talo a, hindi kayo. Kami ang laging lugi, kami ang lagging nawawalan at
iniiwan.

Kapag ngumiti ka na ng konti, nag-ayos ng konti pagkakamalan ka nang
malandi. Hindi pangseryosohang relasyon. Marinig lang nila na malakas kang
magsalita, palengkera ka na. T.O. kagad sa kanila iyon. Mahilig silang
tumingin sa mga babaeng sexy manamit, kulang nalang makita na kaluluwa.
Pero kapag babaeng seryosohin at gustong ligawan dapat disente, dapat
mala-anghel ang mukha, dapat mukhang inosente. Tapos kami pa raw ang
mahilig mamili?


Parang baliktad yata?

Ok, ayan nanliligaw na si lalake. Dapat pakipot ka para suyuin ka,para
habulin ka pa lalo.

Kapag hindi ka naman nagpakipot "easy to get" naman ang tingin sa iyo.

Hindi ka na seseryosohin. Sino bang may sabing magpaalila kayo, di naman
namin hawak ang buhay niyo. Natural lang na magtiis kayo, may gusto kayo sa
amin eh. Kapag nakuha niyo na iyon wala na lahat ng mga paghihirap niyo,
babaliktad na ang sitwasyon kami naman ang mamromroblema. Para lang kayong
may gustong bilhin na bagay. Upang mabili ito kailangan munang
magsakripisyo, magtipid, magtiis. Pag nabili na at mapagsawaan wala na,
balewala na. Diyan ka na sa tabi-ta bi. < /P>


"Tawagan nalang kita pag trip ko o kaya'y pag may gusto akong ipagawa sa iyo."


Ano pa ba? E di sinagot mo na diba. Utang na loob pa natin yun. Dahil
naghirap daw sila sa panliligaw dapat masuklian natin iyon ng higit pa. Sa
umpisa kailangan malambing ka, maayos at laging magsisilbi sa kanya. Ayaw
daw nilang humawak ng relasyon, pero kapag ikaw naman ang nagmando, aba,
masasakal naman. Sasabihin pa sa iyo

"demanding" ka.

Meron ka pang maririnig na

"I think we need space"

at kung anu-ano pang ek-ek. Sino rin may sabing di dapat kami magpakabait,
maging devoted at faithful? Kapag kami ang sumaway niyang mga iyan, iba na
ang tingin sa amin.

Malandi na kami, haliparot, pakawala, makikay at kung anu-ano pang mga
bansag ang itatawag sa amin

Kapag kayo gumawa noon, ok lang. Lalake kayo eh, macho kayo pag ginawa
niyo yon. Kaya kami, walang magawa. Magpapakaburo at
magpapakamadre nalang. Kapag nagloko na kayo ano pa bang magagawa namin?
Eh di iiyak nalang. Wala namang ibang magagawa eh.

Tungkol naman sa tinatawag niyong pagdedemand namin. Hindi kami
nagdedemand! Karapatan lang namin iyon. Karapatan namin na lambingin niyo
kami, icheck at ipakita sa amin na mahal niyo kami.

Hindi rin ibig sabihin na mas sincere kayo sa amin. Seryoso rin naman kami
ah. At ang maturity wala yan sa edad. Mas maaga nga kaming magmature sa
inyo. Ang isang 19 year old na lalake eh, isip 15 pa yun. It follows iyan
sa lahat ng age group. Mas mataas pa nga kung minsan ang pagbawas ng level
of maturity. Kayo na ang mag-math. Pati yung pag-iyak namin pinupuntirya
niyo. Kesyo drama daw. Diba kapag umiyak ka nagbuhos ka ng emosyon diyan.
Ano tingin niyo sa amin mga artista?!

Alam niyo iyon?

Yun bang kulang nalang ay lumuha ka na ng dugo, pero hindi ka pa rin
papansinin. Sasabihan ka pang tigilan na ang pagdradrama.


Hindi nila kami maiintindihan kapag nagseselos kami.Bakit naman kami
magseselos kung wala kaming nakikita? Mas iba kaming magmahal. Mas masarap.

Kapag natapos na ang lambingan, eh di siyempre iwanan blues na.Kami pa raw
ang nagsawa, kami pa raw ang nagtritrip lang. Sino ba ang lumalayas kapag
may nakita nang bago, sino ba ang mayabang, sino ba ang nagmamalaki? Kami
ba? Kami ang walang choice. Kasi ang babae pag sinabing "break na tayo"
lambingin lang iyan ng konti balikan blue

ANG MGA BABAE TALAGA by redrope




*grabe. usapang lalake*

*sindi ng yosi*


*hithit*

*buga*

Musta na, pare? Ako, okay lang. Eto. Nagmumuni-muni. Nag-iisip. Minsan
talaga may mga bagay na hindi ko maintindihan. Ewan ko ba.

*hinga ng malalim*

Bakit ba ganun pare, ilang beses ko na pinag-aralan pero lagi na lang
lumalabas na parang kahit 'sang anggulo mo tingnan, hindi nagiging patas
para sa mga lalake ang ilang bagay pagdating sa pagmamahal.

*tingin sa stars*

Minsan naiisip ko,

alam kaya ng mga babae ang hirap ng lalake na gumawa ng first move
para magtapat ng pagmamahal?

E yung hirap na dinadaanan sa panliligaw at pagsuyo sa mahal nya?

Ang feeling ng masaktan pag nabasted?



Malamang-lamang siguro, hindi ano. Wala naman yata silang alam sa mga
paghihirap naten e. Ang alam lang ata nila e mamili, manakit, at magsaya.
Tingin mo?

*tingin sa malayo*

Lagi naman ganun. Una pa lang,lalake na ang naghihirap.



Hassle saten ang panliligaw pero bago pa yun, kung ano pang diskarte ang
gagawin naten para masabi naten sa kanila na mahal natin sila. Alam kaya
nila yun?

Mahirap magsabi na mahal mo na yung babae, diba?


Tapos liligawan pa naten. Patutunayan na mahal nga sila. Susuyuin
to-the-max.Maghahatid sa bahay, tutulungan, sasabayan, palalamunin,
pagtyatyagaan, lahat na. Kulang na lang e pagsilbihan mo nang walang sahod.


At ano ang kapalit?

Well, depende sa trip nila.


Oo tol, sa trip lang nila. Wala silang pake kesehodang mahal natin talaga
sila. Basta ang alam nila, pag di nila tayo trip, isang malaking HINDE ang
makukuha naten, kahit umiyak pa tayo ng dugo o lumuhod sa mga asing
buu-buo. Para lang silang namimili ng damit na di man lang sinusukat bago
ayawan.


Kaya kahit mahal na mahal na mahal na mahal natin, sorry tayo.


Hindi nila alam kung mahal mo sila. Kailangan mong maabot ang kanilang mga
standards o uuwi ka lang na bad trip, iiling-iling, at minsan, luhaan.

Wala tayong magagawa, marami silang alibi.

"Hindi pa 'ko ready eh..",

"Sorry pero I think we should just be friends..",

"Ha? Uhhmm..nagpapatawa ka ba? Hahahaha.."

"Better luck next time na lang muna, okay lang?",

"Give me a decade. Pag-iisipan ko muna..",

"Para lang kitang kapatid e..",


yaddah yaddah. Isang malaking pagsasaklob ng langit at lupa 'yon para
saten.

*kuha ng bote ng beer*


*lagok*

*lunok*

At hindi lang 'yon tol. Sa pre-relationship stage pa lang yon. Pag
sinagot na nila tayo, satin pa rin ang hassle.


Tayo daw ang mga lalake kaya tayo ang hahawak ng relasyon. Tayo ang aayos
kung may gulo; tayo ang dapat magpapakabait; tayo ang magtatyaga; tayo ang
magiging devoted at faithful; tayo, tayo tayo.


Sila? Ummm? Teka, isipin ko.

Ayun.


Sila ang magsasabi kung anong oras kayo dapat magmeet; sila ang magtetext
ng mga mushy at kabalbalang texts; sila ang magdedemand sayo ng kung
anu-ano; sila ang magbabawal; sila ang magsasabi kung kelan ka dapat
mag-shave, kung kelan ka pwedeng tumawag sa bahay nila, kung kelan sila di
dapat bad tripin dahil meron sila, at kung kelan ka korni.


Ewan. Ganun ata talaga.

*kuha ng bote ng beer*

*lagok*

*lunok*

Hindi pa yun tapos pare, dahil dapat tayo ang
bahala kung ano ang magiging takbo ng relasyon. Pag maganda, edi okay. Pag
may problema, kasalanan naten. Haay buhay. Minsan talaga kung tutuusin
sakit sila ng ulo. Kaya lang mahal naten kaya di na natin iniintindi yun.

*hinga ng malalim*

Pero alam mo tol,feeling ko mas sincere pa tayo magmahal sa kanila.
Alam mo yun, iba tayo magmahal e. Hindi lang parang laru-laro lang.
Seryoso. At kung magmahal man tayo, lubus-lubusan. Mas mature.
Hindi yung parang pambata lang gaya nila na kesyo magseselos-selos,
iiyak-iyak, iina-inarte, dadradrama, at kung anu-ano pa. Hindi lang
kababawan. Ka-mushyhan. Kababaihan. Iba tayo pag nagmahal.


*hinga ng malalim*

*tingin sa

Life is full of pain and suffering. Everything that we do involves pain. That life is full of pain is already a universally-accepted truth. From the moment we were conceived until we die, everyone experiences pain. And what causes these pains that we get along with in life is the fact the we desire infinitely. We get something but we strive to get more. And because we want to get more, we work harder, and in the end, suffer greater. But Buddha points out that the only way to end these pain is to give up our desires. And in the end, after we experience the eight-fold path can we only experience real happiness.

In life, people of today preoccupy themselves with a lot of things so that they would feel a great sense of being. Most of us believe that what defines our humanity is how much we have done in the past, how much we are doing in the present, and how much we are planning to do in the future. there is an emphasis on doing rather than being. We feel a great sense of urgency to keep ourselves busy so that we could experience a great sense of worthiness. But in the end people would complain that life has been very difficult and painful for them. What we do not realize is the fact that what makes life difficult is our desires. Our desire to work infinitely to please everybody makes life harder for us. (Or maybe we don't have the time to reflect because we are so preoccupied with busyness?) Pain comes from not being contented with life alone but rather asking more of what life has to offer. We search for infinite capabilities though we are finite beings. We ought to live like we will not die but in the end we will feel that we are dying without having lived.

What we are can never be defined by HOW MUCH we have done but by WHAT we have done. It is not a matter of quantity but of quality. Choosing the good in everything that we do is one thing and is already enough. Exerting a lot of effort to make people appreciate you for all your deeds would be an entirely different thing.

It is not bad to desire. In fact it is what keeps us focused and directed in our life. Yes, because of these desires we experience pain but it is also essential to our life. And in our desire to do the good we experience pain—a needed pain.

Giving up our desires—the unnecessary ones, will make our life a lot less complicated, and a lot more enjoyable. Because when we give up our unneeded wants and when we start to not preoccupy ourselves with a lot of work can we only see the beauty of our life and of our world. Then we can reflect on things which are essential to us—on doing what is right.