การเจริญสติปัฏฐานสี่โดยวิธี สัมปชัญญะบัพพะผสมอานาปานุสติบัพพะ1

การเจริญสติปัฏฐานสี่โดยวิธี สัมปชัญญะบัพพะผสมอานาปานุสติบัพพะ เพื่อความพ้นทุกข์พระนิพพาน
การดูลมหายใจเข้าออกกระทบหรือเสียดส
 ีที่ปลายจมูกเข้าและออก ในการดูครั้งแรกๆ พยายามดูความรู้สึกที่ลมเสียดสีกับป
 ลายรูจมูก สติอยู่ที่ความรู้สึกเสียดสี ดูแรกๆจิตคือผู้รู้ จะเกิดความไม่อยู่ในอำนาจแห่งเราได้ ย่อมคิดนึกไปตามอารมณ์ที่เคยปล่อยไป
 ตามกรรม ตามวาระ เช่นดูความรู้สึกอยู่ดีๆ จิตจะวิ่งไปตามความคิดนึกว่า เราอยากได้โน่นได้นี่ อยากทำโน่นทำนี่ อันนั้นจะเป็นอย่างโน้น อย่างนี้ คิดอยากจะมีเมียบ้างแหละไปตามวาระ คิดโกรธ หรือผูกพยาบาทคนโน้น คนนี้ไปตามอารมณ์กรรม คิดหลงไปตามอารมณ์หรืออื่นๆ เมื่อสติที่จ้องอยู่ที่ความรู้สึกกร
 ะทบ ถูกชักดึงลากไปอย่างนี้หรือกรณีอื่น
 ๆ พอเราได้สติขึ้นมาว่าเรากำลังจะดูคว
 ามรู้สึกที่ลมกระทบปลายจมูกอย่างเดี
 ยว ก็ให้เราเฟ้นสติให้ชัดเจนว่า เรื่องราวอย่างอื่นเราไม่เอา เวลานี้เราจะเอาแต่ความรู้สึกอย่างเ
 ดียวเท่านั้น จิตที่ไหลไปตามอารมณ์กรรมจะหยุดการป
 รุงแต่งไปชั่วขณะ แล้วอยู่กับความรู้สึกที่ลมกระทบที่
 ปลายจมูกแบบเก่า บางครั้งจิตที่คิดนึกไปอาจคิดนึกทำใ
 ห้เกิดอารมณ์ที่เกิดความหดหู่ ฟุ้งซ่านไปตามอารมณ์กรรม เราก็ตั้งสติกำหนดความรู้สึกกระทบที
 ่ปลายจมูกแบบเดิม เฟ้นดูความรู้สึกถ้าไม่ชัดเจนก็ทำให
 ้ชัดเจน เอาเฉพาะที่ปลายจมูกแค่นี้ให้ได้ก่อ
 น ดูซิว่าระหว่างความรู้สึกที่เกิดขึ้
 นจากการกระทบที่ปลายจมูกกับสิ่งที่เ
 กิดกับจิตใจในอดีตหรือจะมาในอนาคตทำ
 ให้สติไหลวนตามไปกับสิ่งเหล่านี้ อะไรจะแรงกว่ากัน ถ้ามันที่ม�