หลังจากที่ดองไดอารี่ไว้นานแสนนาน



แล้วก้อมีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้
 นในชีวิต หุหุ



แต่วันนี้....ขอเล่าทีเหอะ...เพราะม
 านเป็นวีรกรรมที่ตลก ๆ ขำ ๆ ของพวกเราอีกแล้ว



ห้าๆๆๆๆๆๆๆๆ



เรื่องมีอยู่ว่า พวกเราจะนัดกันไปดูหนังทุกวันอังคาร



ทุกสัปดาห์ ดูหลาย ๆ เรื่อง หนุกบ้างไรบ้าง



แต่วันนี้ไปดูเรื่อง “เฟรนด์ชิพ” มา......



หนังเข้า 19.05 น. แต่กว่าพวกเราจะได้เข้าไปในโรงหนังก
 ้อฉายไปได้นิดนึงแล้ว



เพราะมัวไปต่อคิวซื้อน้ำและป๊อปคอน



และที่สำคัญกำลังปวดหัวกะการซื้อกิ๊
 ฟเซตของคุณน้องใหม่



ซึ่งแต่ละครั้ง....ช่างสรรหาของแต่ล
 ะเซต.....คราวก่อนเป็นเซตของทวิตตี้



วันนี้ดันไปซื้อเซตที่เหมือนกระติกน
 ้ำอ่ะ หุหุ



แต่มานบรรจุด้วยป๊อปคอน ไอ้เรื่องที่ซื้ออ่ะ



ไม่มีปัญหาหรอก แต่มานเป็นปัญหาที่ช้านนนน....



ที่ต้องถือให้คุณน้องใหม่อ่ะ (เพราะคุณน้องไม่กล้าถือ...แต่กล้าซ
 ื้อ ชิชิ)



ซึ่งไอ้เราก้อแบกทั้งกระเป๋าแสนใบให
 ญ่ แถมแบกโน๊ตบุ๊คอีก



และงานเข้า...ต้องแขวนไอ้เจ้ากระติก
 เนี่ยที่คอ...มือก้อถือตั๋วและน้ำ



(อารายช่างจะหอบฟางแบบนี้ว่ะ)



พนักงานแอบหัวเราะกูอีก



เห้อ....ม่ายสน....แต่พอเดินมา...



เด็ก ๆ พากันมองตูอีก....สงสัยมองว่าตูเอาก
 ระติกมาแขวนทามมาย



ห้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



แล้วพอเข้าไปในโรงหนัง ซึ่งฉายไปส่วนหนึ่งแล้ว (แบบว่า....เข้ามาช้า....)



แถมที่นั่งก้อ....ตรงกลางซะ..หุหุ



ต้องฝ่าคนที่นั่งแถวนั้นไปประมาณ 10 คน



ไม่มีปัญหาหรอก....ถ้า....



ไม่มีเจ้ากระติกใส่ป๊อปคอนของคุณน้อ
 งใหม่



นึกภาพออกไหม...ว่ามือนึงช้านถือโน๊
 ตบุ๊ค



อีกข้างนึงแบกกระเป๋าใบใหญ่ ในมือทั้งสองมือ ถือทั้งน้ำ ทั้งตั๋วหนัง



แล้วปัญหามานเกิด�

นี่คือครั้งแรกในชีวิต..ที่เข้าโรงพ
 ยาบาล..



ก้อไม่มีอารายมากหรอก...พอดีทนอาการ
 ปวดท้องไม่ไหว



แล้วก้อมีอาการหน้ามืด...เป็นแบบนี้
 มาหลายครั้งแล้ว



แต่วันนี้คิดยังไงไม่รู้..อยากมาตรว
 จ..




ก้อเลยไปโรงพยาบาล...มหาราชนครเชียง
 ใหม่...



(ทุกทีถ้าม่ายสบายก้อไปแต่คลีนิค..ห
 รือไม่ก้อให้มานหายไปเอง อิอิ)



ก้อไปตรวจที่ชั้น 3 คนก้อไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่....แต่อาก
 ารเริ่มกำเริบ



เพราะว่า....เห็น..เข็ม ห้าๆๆๆๆๆ



แต่เป็นคนอื่นที่โดนเจาะ....อิอิ



พอเรียกเราเข้าไป....หมอก้อถามอาการ
 ....ต่างๆ ๆ ๆ



ก้อเล่าๆๆๆๆๆ...จนหมอ....จะหลับเลยม
 ั้ง



เจอครายเล่าไม่เจอ....มาเจอเรา ห้าๆๆๆๆ



ยิ่ง ๆ พูดมากอยู่ด้วย...แถมยิงคำถามบ่อยจน
 หมอคงจะรำคาญ ห้าๆๆๆ



หมอก้อบอกว่า...งั้นไปนอนที่เตียง..
 ..เด๋วหมอขอตรวจท้องให้



ทันใดนั้น...เราก้อยิงคำถามหมอเลยว่
 า....



"เอ่อ....หมอคะ....หนูคงไม่ได้เจาะเ
 ลือดกับฉีดยานะคะ"



หมอหัวเราะ....แล้วก้อบอกว่า....ไม่
 หรอก...



ห้าๆๆๆๆๆ



แบบว่า.....กลัวอย่างยิ่งกะเข็มฉีดย
 าเนี่ย...



เห็นแล้ว...จาเปงลมจิง ๆ



ยิ่งเจาะเลือด.....ขอตายดีกว่า



เห่อ เห่อ



แล้วก้อได้ยามา...แบบว่า....จาให้ตู
 กินทั้งชาติเลยหรืองาย....



อย่างเยอะ......ม่ายชอบกินยาซะนี่



จากินได้ไหมเนี่ย....ชอบดื้อ....ดื้
 อไปหมด (เหรอ)



แล้วก้อลงมาหาพี่แนน....ที่ห้องข้าง
 ล่าง...



ยังมีอารมณ์นั่งเม้าท์กันอยู่...



ตามประสา.....พวกแนวเดียวกัน ห้าๆๆๆๆ



แล้วนู๋แต๋มก้อมาหา...



นั่งคุยกันอีกสักพัก....ก้อแยกกันกล
 ับบ้าน...




ขับรถกลับเกือบม่ายไหว....



หมอบอกว่า....เป็นโรคเครียดลงกระเพา
 ะ...ทานอาหารไม่ตรงเวลา...



กรดในท้องเยอะ....ดื่มน้ำน้อย.....



เห้อ....ตั้งแต่เกิดมา..ม่ายเคยเป็น
 หนักแบบนี้มาก่อนเลยนะ



เพราะว่า....�

คิดถึงเค้าจังเลย

อิอิ