อีกแล้ว . . ทุกอย่างยังเหมือนเดิม เธอเดินกลับมาหาฉัน

หลอกให้ฉันดีใจ แล้วเธอก็ทำกับฉันเหมือนที่ผ่านมา

ถ้าหากว่าเขาสำคัญกับเธอ .. แล้วเธอกลับมาหาฉันทำไม?

ฉันบอกตามตรง. .

นับตั้งแต่วันที่เธอเดินจากฉันไปล่า
 สุด (ซึ่งเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้)

ฉันก็บอกกับตัวเองว่าจะไม่รอคอยเธออ
 ีก เพราะฉันคิดว่า . .

พอแล้วกับการรอคอย พอแล้วกับการที่ต้องทำร้ายตัวเอง

ฉันพยายามอยู่คนเดียวมาตลอด และก็ถึงวันที่ฉันทำได้

ฉันอยู่ได้โดยไม่มีเธอข้างๆ ได้จริงๆ

เดินคนเดียวได้โดยที่ไม่ต้องมีใครจู
 งมือ

ทำทุกอย่างคนเดียวโดยลำพัง

และฉันก็สามารถลืมเธอได้จริงๆ

แต่แล้ววันที่เธอโทรศัพท์กลับมา . .มันทำให้ฉันสับสนในตัวเอง ว่าควรทำไงดี

ควรที่จะรับสาย แล้วพูดคุยปกติเหมือนแต่ก่อนที่เราเ
 คยคุยกัน

หรือจะบอกว่าไม่อยากคุยแล้ววางสายไป

แต่สุดท้าย . .ฉันก็เลือกที่จะพูดคุยกับเธอเหมือน
 ปกติ

ทั้งๆ ที่ ฉันรู้ว่าเธอมีเขาแล้ว

ฉันดีใจนะ . . ที่เธอยังไม่ลืมกัน (หรือฉันคิดไปเองหว่า?)

แต่ฉันก็อดตั้งคำถามไม่ได้ว่า เธอกลับมาหาฉันทำไม?

ฉันทรมานเหลือเกินตอนนี้

ใช่แล้ว . . ฉันเริ่มกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนอ
 ีกแล้ว

ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวโดยไม่มีเธอข้า
 ง ๆ ไม่ได้

เดินคนเดียวโดยที่ไม่มีเธอจูงมือไม่
 ได้อีกแล้ว

ฉันกลับมาทำร้ายตัวเองทำไม?

ฉันไม่สามารถโทษใครได้ใช่ไหม นอกจากตัวฉันเอง . .

ยังรักเธอเหมือนเดิม . . คิดถึงเธอเหมือนเดิม

หรืออาจจะมากกว่าเดิม . . ถึงแม้ว่าเธอจะรักเขาแล้วก็ตาม
ฉันจะทรมานแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน ใครช่วยตอบที . .

เค้าว่า "ความรักทำให้คนตาบอด" จริงหรือ?

แต่สำหรับฉัน ความรักทำให้ฉันได้เห็นความจริงหลาย
 ๆ อย่าง และสอนให้ฉันได้หลายๆ เรื่อง หากเรารักเป็น รู้จักที่จะรัก เราก็จะไม่ตาบอด เพราะมันกลับกัน มันจะทำให้เราได้รับรู้แล้วเรียนรู้
 ในบางสิ่งที่เรายังไม่เห็น ไม่รู้จัก

ความรักสอนให้ฉันได้รู้จักคำว่า อดทน .. เพราะรักฉันถึงอดทนกับบางสิ่งบางอย่
 างได้ จนกลายเป็นความเคยชิน และเมื่อฉันยอมรับมันได้แล้ว ฉันก็ไม่ต้องทนกับมันอีก

ความรักสอนให้ฉันรู้จักให้อภัย .. เพราะฉันรัก ถึงยอมให้อภัย

ความรักสอนให้ฉันรู้จักการเสียสละ .. เพราะฉันพอใจที่จะเสียสละเพื่อคนที่
 ฉันรัก

ความรักสอนให้ฉันรู้จักกับการรอคอย .. เพราะรักฉันจึงรอได้ไม่ว่าจะนานซักแ
 ค่ไหน ฉันก็รอคนที่ฉันได้เสมอ แม้ในท้ายที่สุดนั้น การรอยคอยจะสูญเปล่า ก็ไม่เป็นไร

ความรักสอนให้ฉันรู้จักการให้ .. ฉันมีความสุขกับการให้อะไรต่อมิอะไร
 กับคนที่ฉันรัก แม้ว่าฉันจะไม่ได้อะไรตอบแทน ฉันก็ยังพอใจที่จะให้

ความรักสอนให้ฉันรู้จักการยอมรับ .. ฉันสามารถยอมรับข้อเสียของคนที่ฉันร
 ักได้ ยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น นั้นแหละเป็นวิธีที่ดีที่สุด

ความรักสอนให้ฉันยอมรับในความผิดหวั
 ง .. ฉันผิดหวังและฉันยอมรับ เพราะฉะนั้น มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ของฉันอีกต่อไป หากจะต้องผิดหวังอีก 100 ครั้ง ก็ไม่เป็นไร

ความรักทำให้ฉ้นมีความสุขโดยการมองเ
 ห็นความสุขของคนอื่น .. ความสุขของฉันเกิดขึ้นง่ายๆ เพราะแค่เห็นคนที่ฉันรักมีความสุขแค
 ่นั้น ก็ทำให้ฉันมีความสุขได้แล้ว

ฉันจึงอยากบอกเพื่อนๆ ว่า “รักกันไว้เถอะนะ อย่ากลัวที่จะรักเลย ถึงรักมันอาจจะทำให้เราเจ็บ ทำให้เราผิดหวัง แต่อย่างน้อย เราก็ได้สิ่งเ

เมื่อผู้ชายเริ่มรักผู้หญิงของตัวเอ
 ง . .
ทุกอย่างที่เป็นเธอ จะดูสวยงามและเพียบพร้อม
ไม่มีอะไรที่เขาไม่ชอบ ไม่พอใจ
วันเวลาผ่านไป. . .
เมื่อความเคยชินเข้ามาแทนที่ สิ่งที่เห็นอยู่ทุกวัน
อาจกลายเป็นสิ่งที่น่ารำคาญ
เธอไม่สวยงาม และน่าทะนุถนอมเหมือนแต่ก่อน
ทำไมเวลาจับต้องเธอแล้ว รู้สึกไม่เหมือนเดิม
ทำไมนิสัยไม่ดีของเธอ ถึงได้ผุดขึ้นมามากมายแบบนี้
เขารับเธอไม่ได้อีกต่อไป และทนไม่ได้กับการเปลี่ยนแปลงของเธอ

ในขณะที่ความรักของผู้หญิงเริ่มต้นจ
 ากศูนย์
เขายังมีสิ่งที่เธอคิดว่าเธอไม่ชอบท
 ุกอย่างของเขา
แต่เมื่อเธอตัดสินใจลองคบหาเพื่อที่
 จะศึกษาสิ่งที่ดีในตัวเขา

วันเวลาผ่านไป . .
ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่สุด
 บนโลกนี้
คะแนนที่มากมายมันเพิ่มขึ้นมาได้อย่
 างไร
ถึงขั้นนี้ . . .ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเขา
ช่างดูดีและน่าหลงใหล
จนรู้สึกว่า . . .เขาแทบจะกลายเป็นสิ่งเดียวในชีวิต
ที่ทำให้เธอมีชีวิตอยู่ได้ เธอพร้อมที่จะสละทุกอย่างที่มีอยู่
เพื่อที่จะให้เขาและเธออยู่ด้วยกันต
 ลอดไป

วันนี้...ความรักของเธอเกินร้อย
ในทางกลับกัน ความรักของเขากลับลดลงจนเหลือศูนย์
ความรู้สึกที่ค้างคาอยู่ในใจของคนทั
 ้งคู่
เหมือนกันคือ คำถามที่ว่า "ทำไม . . .อีกฝ่ายถึงเปลี่ยนไป"?

หากตัวแปรของความสัมพันธ์ ระหว่างคนสองคน อยู่ที่ความเปลี่ยนแปลงแล้ว
คงเร็วเกินไปที่จะโทษฝ่ายใดฝ่ายหนึ่
 ง เพียงคนเดียว
เราต้องยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า “คนเรานั้น เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา”
และนี่คือ สัจธรรมที่แท้จริงบนโลกใบนี้เสียด้ว
 ย
คุณว่าจริงไหม....